Binnenin Tower Colliery

Tower Colliery

David tegen Goliath in Wales

Oud-mijnwerker Glyn Roberts neemt ons mee op sleeptouw door Tower Colliery, de steenkoolmijn waar hij sinds de jaren 60 werkte. Hij zag de ene na de andere mijn sluiten in Zuid-Wales en in 1994 luidden ook de doodsklokken boven Tower Colliery.

21 januari 2017

Delen op Facebook Delen op Twitter

Op dat moment was Tower Colliery, door de kaalslag van de Britse premier Margaret Thatcher in de jaren 80, de laatste nog actieve mijn van Zuid-Wales.

British coal besloot op 23 april 1994 dat het welletjes was geweest: Tower Colliery moest sluiten wegens "niet meer economisch".

Tower Colliery

Groot-Brittannië

Tower Colliery

Londen

Heropend

De mijnwerkers, onder leiding van vakbondsman Tyrone O'Sullivan, pikten de sluiting niet en sloegen terug: ze namen het heft in eigen handen en kochten de mijn over: "We were ordinary men, we wanted jobs, we bought a pit."

239 mijnwerkers schraapten elk 8.000 pond bij elkaar om de 2 miljoen pond te kunnen ophoesten. De wielen boven de schachtbok uit de jaren 30 draaiden begin 1995 terug.

Experts waarschuwden dat hun plannen faliekant zouden aflopen en dat er te weinig steenkool in de grond zat. Ze kregen ongelijk. Jaar na jaar boekte de mijn winst.

Goudmijn

Met hun succesverhaal haalden de kompels de voorpagina's. "People power that empowered Wales", "The coalmine that became a goldmine",...  Er werd net geen operastuk aan opgedragen.

Tower Colliery sloot uiteindelijk 13 jaar later, op 25 januari 2008. Niet om economische redenen, maar omdat alle steenkoollagen uitgeput waren.

Triomftocht

De sluiting werd met een triomfantelijke optocht gevierd en sijpelde zelfs tot in onze contreien door, met de blogpost "Het succes van een mijnsluiting" door de VRT-correspondente Lia Van Bekhoven.

Na de sluiting

De sluiting in 2008 betekende niet dat de 300 medewerkers van Tower Colliery moesten stempelen. Veel mijnwerkers konden terecht in de bovengrondse site vlakbij, waar tot 2018 nog zes miljoen ton steenkool voor het grijpen lag.

Delen van de opbrengst investeerde Tower Regeneration via een fonds in projecten in de buurgemeenten. Omwonenden die protesteerden tegen de ontginning kregen lik op stuk: "Lelijk was dit stuk land toch al".

Japanse toeristen

Oud-mijnwerker Glyn Roberts bleef verknocht aan zijn mijn. Hij hield er een oogje in het zeil en leidde er jarenlang toeristen rond die zelfs uit Japan komen in afwachting van een herbestemming.

Avonturen

De gebouwen van Tower Colliery takelden doorheen de jaren af en kregen ongewenste bezoekers over de vloer. De kabels tussen de schachttoren en het ophaalgebouw zijn verwijderd omdat ze als deathride gebruikt werden.

Toch is net dat de nieuwe bestemming geworden van Tower colliery: een avonturenpark. Rond de oude mijngebouwen werd een rollercoaster aangelegd, een deathride die anderhalve kilometer overspant en landt aan de voet van de schachtbok en een drie verdiepingen hoge klimtoren.

Tower Colliery heeft zijn geschiedenis mee: het is de oudste, actieve ondergrondse mijn van het Verenigd Koninkrijk en mogelijk ter wereld.

De naam ervan duikt voor het eerst op in 1864, weet professor Hywel Francil in "The Tower Story". Op het hoogtepunt werken er 2.000 mensen (en 500 paarden).

Delen op Facebook Delen op Twitter