Industrieel erfgoed in het Groothertogdom Luxemburg

Ga mee op verkenning door het roestbruine landschap van Terres Rouges. In deze wandeling vloeien natuur en industrieel erfgoed naadloos in elkaar over. Je passeert een oude watertoren, voormalige werkplaatsen en een iconische slakkenwagen.

In de tweede helft van de 19e eeuw leek het Lotharingse en Luxemburgse ijzererts ten dode opgeschreven. Bij de verstaling van het ruwijzer met het Bessemerproces was het staal veel te broos.

Bijna 100 jaar geleden werd de elektrische locomotief ADU n°6 in elkaar geschroefd in de vroegere staalfabriek van de Aciéries Réunies de Burbach-Eich-Dudelange, kortweg Arbed.

Om het hoogovenslak af te voeren uit de ijzer- en staalfabriek van Dudelange, tikte het bedrijf een serie slakkenwagens op de kop bij de Duitse firma Jünkerather Gewerkschaft.

Twee broers, Charles en Jules Collart, streken in 1881 een concessie op om aan de voet van de Katzenberg in het Groothertogdom Luxemburg ijzerertsen te ontginnen.

Precies op de grens tussen België en Luxemburg werd in 1889 de tunnel van Huldange in gebruik genomen, de laatste horde voor goederentreinen die over de Vennbahn reden.

Van de kabelbaan tussen de ijzermijn in het Franse Öttingen en de hoogovens van Terres Rouges in Differdange blijven slechts nog een dozijn pylonen over.

De hoogovens van Belval in Esch-sur-Alzette zijn de laatste relicten van de staalindustrie in het Groothertogdom Luxemburg. In 1997 werd de staalfabriek voorgoed stilgelegd om enkele jaren later als een feniks uit zijn as te herrijzen.

Steenkooltreinen, militaire transporten en stoomlocomotieven dwars door de Hoge Venen hebben plaats geruimd voor fietsers op de historische Vennbahn.