Ertsmijnen

Twee betonnen torens markeren de oude ijzerertsmijn van Tuolluvaara in de Zweedse stad Kiruna.

Neutraal Moresnet vormde ruim een eeuw lang een ministaat aan de grens met België, een microkosmos waar casino's, Esperanto en de zinkindustrie hoogtij vierden.

Al sinds de vijftiende eeuw werd aan de oever van de Nerviónrivier ijzererts gewonnen. De bodem was er dooraderd met galerijen van de verschillende ijzerertsmijnen, waaronder die van San Luis.

MR-voorzitter Georges-Louis Bouchez pleit voor een heropstart van de Waalse mijnbouw, dit keer niet voor steenkool, maar voor zeldzame aardmetalen zoals lithium, gallium en germanium. 

In de schaduw van het reusachtige mijncomplex van Monteponi werd eind negentiende eeuw een mechanische ertswasserij opgericht.

Twee broers, Charles en Jules Collart, streken in 1881 een concessie op om aan de voet van de Katzenberg in het Groothertogdom Luxemburg ijzerertsen te ontginnen.

Al sinds de Romeinse tijd werd het Aiako Harria-massief in het Baskenland aangeboord om mineralen te ontginnen, waaronder ijzerertsen. Midden negentiende eeuw kwam de ontginning van ijzerertsen in een stroomversnelling.

Het Duitse dorpje Lützerath was begin dit jaar het strijdtoneel van honderden klimaatactivisten. Het dorp moet namelijk wijken voor de bruinkoolontginning.

Met de sluiting van de ijzeren schachtbok van Saint-Quentin in 1971 kwam ook een einde aan de ontginning van leisteen in het Franse Rimogne.

Van ver lijkt de ruïne van Sa Macchina Beccia op een sprookjeskasteel met zijn kantelen, toren en rondboogvensters. Maar dat is het niet.

De broers Charles James en John Cockerill vingen in 1825 een concessie van de Nederlandse koning Willem I om in Plombières op zoek te gaan naar looderts.

Er waait een doodse stilte door de straten van het mijndorp Asproni. Halfweg de twintigste eeuw trok de laatste inwoner hier de deur achter zich dicht.